motherboard-15

معرفی انواع مادربرد

مادربرد (Motherboard) یا برد مادر، قطعه‌ای است که درون کیس کامپیوتر قرار می‌گیرد و به‌ عنوان اتصال مرکزی برای سایر قطعات سخت‌افزاری کامپیوتر عمل می‌کند. مادربورد شامل مدارهای الکترونیکی، اسلات‌ ها، پورت‌ ها و سوکت‌ هایی است که برای نصب و اتصال قطعات دیگر از جمله
پردازنده (CPU)، حافظه‌ های رم (RAM)، کارت گرافیک (GPU)، هارد دیسک، درایو نوری و سایر قطعات مورد نیاز دیگر استفاده می‌شوند.
کاربرد اصلی مادربرد، ارتباط و اتصال قطعات سخت‌ افزاری کامپیوتر با یکدیگر است. مادربورد در بستری مناسب و با استفاده از اتصالات مختلف (مانند سوکت‌ ها و اسلات‌ ها)، قابلیت ارتباط با پردازنده، حافظه رم، کارت گرافیک، درایو‌ های ذخیره‌ سازی و سایر قطعات را فراهم می‌کند. همچنین،
مادربورد امکان انتقال داده‌ ها و سیگنال‌ های الکتریکی بین قطعات را نیز فراهم می‌نماید.

یک مادربرد معمولی شامل کانکتورها و اجزای زیر است:

  • سوکت CPU
  • اسلات حافظه
  • کانکتور SATA (ذخیره‌سازی)
  • کانکتور برق
  • چیپست
  • کانکتور فلاپی (البته در حال حاضر منسوخ شده است)
  • تراشه IO
  • کانکتور فن عقب
  • کانکتور فن شاسی
  • کانکتورهای IO
  • پورت‌های USB
  • کانکتور صوتی
  • کانکتور IDE
  • هدر باتری CMOS
  • اسلات‌های اتصال اجزای جانبی PCI
  • حافظه غیر فرار (ROM) برای نگه داشتن برنامه بوت
  • ژنراتور کلاک برای سنکرون سازی اجزا
  • اسلات اضافه برای ارتقاء اجزای مختلف

مادربرد وظایف مختلفی در یک سیستم کامپیوتری دارد:

  • مادربرد ستون فقرات هر کامپیوتر PC است که روی آن CPU، حافظه رم، هارد دیسک و… نصب می‌شود.
  • توان تغذیه مناسب را به تمام اجزای ضروری کامپیوتر منتقل می‌کند.
  • امکان ارتباط مناسب بین تمام قسمت‌ های کامپیوتر را فراهم می‌کند.
  • برای تجهیزات جانبی خارجی از اسلات‌های مادربرد استفاده می‌شود.
  • مدیریت جریان داده یا ترافیک اطلاعات را بر عهده دارد.
  • BIOS نیز روی مادربرد قرار دارد و در اصل، اجزای مختلف الکترونیکی را در سیستم اصلی کامپیوتر کنترل می‌کند.

motherboard-20

اگرچه فرم فکتورهای مختلفی برای ساخت مادربردها وجود دارد اما اغلب مادربردهای موجود در بازار بر اساس سه استاندارد فرم فکتور ساخته می‌شوند:

– ATX: استاندارد اصلی مادربرد است و بیشترین فضا را برای کانکتورها و اسلات‌ها ارائه می‌دهد.
– Micro-ATX: این فرم فکتور نسبت به اندازه استاندارد، 2.4 اینچ کوتاه‌تر است، که به معنای فضای کمتری برای اسلات‌های کارت می‌باشد.
– Mini-ITX: این فرم فکتور هم برای ساخت مادربرد PC های کوچک استفاده می‌شود، اما معمولاً فقط برای یک کارت (مانند کارت گرافیک) و کانکتورهای حافظه رم و هارد دیسک، فضا در آن وجود دارد.

پورت‌های ورودی و خروجی مادربرد جزو فاکتورهای مهم در دسته‌بندی انواع مادربرد به حساب می‌آیند. این پورت‌ها تعیین‌کننده نوع و تعداد دستگاه‌هایی هستند که می‌توان به یک مادربرد متصل نمود.
برخی از متداول‌ترین پورت‌های مادربرد به صورت زیر هستند:

– پورت USB 3 و USB 3.1: این پورت با اغلب دستگاه‌ها سازگاری دارند.
– پورت USB 2: این پورت از نظر سرعت کندتر از پورت USB 3.1 بوده و تنها برای اتصال کیبورد، میکروفون و سایر تجهیزات مشابه مناسب است.
– پورت USB 3.2: این پورت تا 10 گیگابایت در هر ثانیه پهنای باند را پشتیبانی می‌کند و اغلب تنها یکی از آن‌ها روی بردهای امروزی یافت می‌شود.
– پورت HDMI: این پورت برای اتصال تجهیزات گرافیکی استفاده می‌شود.
– پورت‌ صدا: این پورت هم برای اتصال اسپیکر و یا هدفون مورد استفاده قرار می‌گیرد
– پورت PS/2: این پورت هم معمولاً برای اتصال کیبوردها و یا میکروفون‌ها استفاده می‌شود.

مادربرد یکی از سخت‌افزارهای مهم در هر کامپیوتر یا لپ تاپ است و در اصل وظیفه ایجاد ارتباط و تغذیه اجزای مختلف را بر عهده دارد. مادربرد بدنه‌ای است که تمام قطعات از جمله CPU، ماژول رم، کارت گرافیک و سایر اجزا روی آن سوار می‌شوند. فرم فاکتور یا مشخصه‌های ظاهری و ابعاد مادربرد یک فاکتور مهم در دسته‌بندی انواع مادربرد هستند. همچنین تعداد اسلات، کانکتورها و پورت‌ها ویژگی‌های یک مادربرد هستند که انواع مادربردها را نسبت به هم متمایز می‌سازد. نکته مهم در بررسی و دسته‌بندی مادربردها، سازگاری آن‌ها با سایر سخت‌افزارهای کامپیوتر است که باید به آن توجه ویژه داشت.